ตอนเริ่มต้นจากจุดที่เราค้างไว้ เราจะเห็นลอยกี้ถือแร็กเนียร์พร้อมสายฟ้าและการโจมตีขนาดใหญ่เช่นเดียวกับ Gokoku Sovereignty แบบเดียวกับที่ลูฟี่และลอยกี้ใช้ในตอนที่แล้ว
แม้แต่ลอยกี้ก็ยังตกใจกับการโจมตีนี้ อุซปตาถลนออกมา และฮาจรูดินก็ตกใจเช่นกัน กาบันตกใจที่ลูฟี่รับการโจมตีทั้งหมดได้และยังสามารถทำแบบนี้ได้อีก และเขากำลังคิดว่าเกิดอะไรขึ้น
เขายังบอกอีกว่าต้นไม้สมบัติอดัมกำลังสั่นสะเทือนหลังจากการโจมตีของลูฟี่และลอยกี้ ฮาจรูดินบอกว่าเขาไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน และไม่เคยเห็นต้นไม้อดัมได้รับความเสียหายมากขนาดนี้มาก่อนเช่นกัน
ลูฟี่วิ่งเร็วยิ่งกว่าโรดรันเนอร์และบอกว่าเขา (อิมุ) จะฟื้นคืนชีพอยู่ดี แต่เขาต้องการกำจัดมันให้สิ้นซากก่อนหน้านั้น ดูเหมือนว่าลอยกี้กำลังชาร์จพลังเพื่อโจมตีร่วมกับลูฟี่อีกครั้ง
ลูฟี่เร่งความเร็วเพื่อเข้าโจมตีอิมุ และเราได้เห็นช่องที่ลอยกี้กำลังแปลงร่าง มันเป็นช่องที่มืดมาก เราเลยมองไม่เห็นอะไรเลย ลูฟี่ใช้พลังเกียร์ 5 ก่อนที่เขาจะเข้าถึงตัวอิมุกลางอากาศ อุซปตกใจและตะโกนเรียกลูฟี่ เราเห็นลอยกี้ ร่างกายเกือบจะขนาดเท่าเดิมและยังคงเป็นเงาร่าง แต่ครั้งนี้มีปีกเพิ่มเข้ามา
ลอยกี้บอกว่าลูฟี่มาถึงขีดจำกัดแล้ว บอกให้เขาพักผ่อน และบอกว่าลอยกี้จะเป็นคนจัดการอิมุเอง
ลูฟี่กังวลว่าจังหวะการเต้นของหัวใจของเขากำลังกลับมาเป็นปกติ เพราะหากเป็นเช่นนั้น บาดแผลทั้งหมดและทุกอย่างจะกลับคืนมา ลูฟี่บอกว่าเขาจะไม่สามารถสู้ได้อีกต่อไปหากมันกลับเป็นปกติและเขาไม่สามารถคืนร่างเดิมได้ ดังนั้นเขาจึงฝืนตัวเองอย่างหนัก เขากำลังบอกร่างกายของเขาให้หยุดและอดทนไว้จนกว่าจะเอาชนะอิมุได้
ในขณะเดียวกัน ต้นไม้อดัมก็ยังคงสั่นสะเทือน บรู๊ค จินเบ นามิ และทุกคนกำลังพูดถึงความรุนแรงของการกระแทก จินเบเป็นห่วงลูฟี่และต้องการไปสนับสนุน นามิถามว่าอุซปวางแผนจะทำอะไรกันแน่ อุซปมีแผนหลังจากที่เขาไปหาฮาจรูดิน นี่คือสิ่งที่แฟรงกี้พูด
กุนโกะยังคงนอนอยู่แต่ลืมตาขึ้นและตื่นขึ้น แฟรงกี้ถามทันทีว่า «เอาล่ะ สรุปเธอเป็นใครกันแน่ กุนโกะ หรือเจ้าหญิงซูริ?»
พวกเขากำลังพูดถึงการสั่นสะเทือนที่ห้องสมุดนกเค้าแมวด้วย และมีห้องซ่อนอยู่หลังห้องสมุด นกเค้าแมวยังคงคุยกับช็อปเปอร์ และช็อปเปอร์แปลว่าบิโบลบอกเขาว่าจดหมายถูกส่งต่อกันมาหลายรุ่น ประมาณ 600-1000+ ปีแล้ว เพราะพวกยักษ์มีอายุยืนยาวมาก
บิโบลต้องการให้เขาเปิดกล่องซึ่งมีขนาดเกือบเท่าตัวนกเค้าแมว โรบินไม่อยากเปิดเพราะการต่อสู้ยังดำเนินอยู่ แต่นกเค้าแมวบอกให้เปิดเลย เพราะถึงเวลาแล้ว
ทุกคนยังคงพูดถึงแผ่นดินไหว เพราะไม่เคยมีอะไรแบบนี้เกิดขึ้นมาก่อน เราย้ายไปที่ที่จารุลและคนอื่น ๆ อยู่ และพวกเขากำลังพูดถึงฮาราลด์
เอลบัฟทำอะไรลงไป? พระราชาทำผิดพลาดงั้นเหรอ? เขายอมสยบต่อรัฐบาลโลกและทำให้ประเทศอ่อนแอลงโดยไม่สอนให้เด็ก ๆ ต่อสู้
ต่อเรื่องนี้ จารุลกล่าวว่า «งั้นคำตอบที่ถูกต้องคือการมีชีวิตอยู่ต่อไปในฐานะคนป่าเถื่อนที่โลกเกลียดชังงั้นเหรอ?» และถามว่า «เจ้ากำลังจะบอกว่าโศกนาฏกรรมนี้เป็นความผิดของฮาราลด์เหรอ?»
เราเห็นช่องของดอร์รี่และโบร้กกี้ และพวกเขากำลังบอกว่าสาเหตุของการต่อสู้ไม่ใช่การกล่าวหาที่ไร้สาระและน่าเกลียด และคุณไม่สามารถหาสาเหตุในเรื่องแบบนั้นได้ พวกเขาถามว่า ถ้าที่นี่คือเอลบัฟ พวกเราไม่สามารถสลัดปีศาจเพียงหยิบมือนี้ออกไปได้เหรอ? เรามีชะตากรรมที่จะต้องตายไม่ช้าก็เร็ว และบอกให้พวกยักษ์คนอื่น ๆ เลิกบ่นได้แล้วเพราะมันไม่สมกับเป็นเอลบัฟเลย
พวกเขาทั้งสองโจมตีซาซ่า และตอนนี้เด็ก ๆ ก็ออกมาจากซาซ่าแล้ว—อย่างน้อยก็ไม่ใช่ทั้งหมด โอยโมะบอกให้จับเด็ก ๆ ไว้ และดอร์รี่บอกว่าเขาจะพาเด็ก ๆ กลับมาหลาย ๆ ครั้งเท่าที่จำเป็น เขาบอกว่านี่คืออสูรกายจากอดีต เป็นสิ่งมีชีวิตในจินตนาการ และมันไม่มีวันตาย
เขาชี้ให้เห็นว่ากลุ่มหมวกฟางและลอยกี้กำลังต่อสู้กับปีศาจเพื่อพวกเราอยู่ในขณะนี้ และถ้าเด็ก ๆ ถูกลักพาตัวไป การต่อสู้ของกลุ่มหมวกฟางก็จะสูญเปล่า ดังนั้นพวกเขายังมีโอกาสที่จะชนะ
คิลลิงแฮมกำลังเย้ยหยันซันจิและบอกว่าเขาไม่มีหวังที่จะชนะ ซันจิเตะเข้าที่ท้องของเขาและพูดว่า «นั่นมันขึ้นอยู่กับฉันต่างหาก» ตาของคิลลิงแฮมกลายเป็นสีขาวเล็กน้อยหลังจากโดนเตะ
เราย้ายไปที่ซอมเมอร์ส และเขากำลังชักดาบออกมา เขาถามว่าเจ้าคิลลิงแฮมสารเลวนั่นจะใช้เวลานานแค่ไหนสำหรับภารกิจง่าย ๆ อย่างการนำตัวเด็กมา ซอมเมอร์สทำเป็นเท่และยิ่งใหญ่ต่อหน้าโซโร พูดถึงดาบตำนาน ฟุนนูเคน และเรียกโซโรว่าเป็นนักดาบชั้นต่ำ
เขาบอกว่า เพียงเพราะโซโรไม่สามารถมองเห็นหนามที่มองไม่เห็น เขามองไม่เห็นเหรอว่าอีกไม่นานเขาจะโดนรุกฆาต? โซโรถูกปกคลุมไปด้วยหนามทั้งหมดและทุกอย่าง
ซอมเมอร์สบอกว่าหนามของเขามีความแข็งแกร่งดุจเหล็ก และถ้าโซโรสัมผัสพวกมัน เขาจะต้องร้อง «โอ๊ย» และแอ่นหลัง จากนั้นเขาก็จะถูกหนามแทงที่หลัง มันจะเสียบทะลุตัวเขา และถึงแม้เขาจะพยายามหนี เขาก็จะถูกแทงที่หน้าและแขนด้วย พูดง่าย ๆ ก็คือ เขาจบสิ้นแล้ว
โซโรคิริบางอย่างในขณะที่เราเห็นช่องขงลอยกี้ในอดีตกำลังคุยกับกลุ่มหมวกฟาง ชายแก่ «ฮาราลด์» บอกให้เขาโจมตีเฮือกสุดท้ายที่นั่น ตรงบริเวณหัวใจ
โซโรคิริถึงหัวใจเหล็กและคิดว่าฮาคิราชันย์คือสิ่งที่สามารถบดขยี้มันได้ ถ้าเขาใช้มัน เขาจะสามารถฆ่าซอมเมอร์สได้ และถ้าเขาไม่ใช้ฮาคิราชันย์ ซอมเมอร์สก็จะไม่ตาย ดังนั้นหัวใจน่าจะเหมือนกับโรเกียระดับสูงหรืออะไรทำนองนั้น โซโรแค่เอามือปิดหน้าแล้วคิด โดยไม่สนใจซอมเมอร์ส ซอมเมอร์สพูดกับเขาว่า «แกฟังฉันอยู่หรือเปล่าเนี่ย เฮ้!!!» (ขำกลิ้ง)
ซอมเมอร์สชักดาบออกมาและบอกว่ามันสามารถเปลี่ยนความโกรธให้เป็นพลังได้ เขาบอกว่าหนามหายไปแล้วแต่พวกมันยังคงอยู่ที่นั่น และโซรอกำลังจะถูกโจมตี ซอมเมอร์สบอกว่าโซโรทำสีหน้าได้ดีมากและการที่ไม่สามารถหนีได้คงเป็นเรื่องที่น่าอึดอัดใจ โซโรใช้ฮาคิเกราะ เคลือบการโจมตีของเขา และฟันหนามทั้งหมดและทุกอย่างออกไป
โซโรทำสีหน้าเหมือนปีศาจจริง ๆ (ขำกลิ้ง) ซอมเมอร์สถูกแทง แต่โซโรพลาดหัวใจไปแค่นิ้วเดียว ซอมเมอร์สหวาดกลัวสุดขีด และโซโรบอกว่ามันเป็นความล้มเหลว แต่มันไม่ใช่แค่นั้น—เขาจะลองใหม่อีกครั้งและเมื่อกี้แค่ซ้อมเท่านั้น เขาพูดว่า «โทษทีนะ…» ซึ่งซอมเมอร์สคิดในใจว่า «หมอนี่มันตัวอันตรายชัด ๆ…» (กลัวสุดขีด ขำกลิ้ง)
Créditos: Pewpiece | Traducción: Redon